کاشت گیاه گوار برای اولین بار در کشور هندوستان انجام شد. مقاومت بالایی گیاه گوار در برابر شرایط سخت نظیر کم آبی، تابش شدید نور آفتاب، زمین های سنگی، زمینه‌ساز انتقال کاشت این گیاه در آمریکا در سال ۱۹۰۳ شد به این ترتیب در سال ۱۹۵۰ حجم وسیعی از زمین‌های ایالت های ایالت تگزاس و اوکلاهاما جهت بهره برداری از این محصول بوده است. امروزه تولید گسترده این محصول در کشورهای هند، پاکستان و آمریکا صورت می پذیرد. به طوری که ۸۰ % گوارگام مصرفی جهان امروزه در هند تولید میگردد که در این میان ایالت راجستان هند و شهر جاد پور بیشترین سهم تولید را دارند. کاشت این گیاه از اواخر ماه جولای آغاز شده و قبل از اولین بارش در ماه نوامبر برداشت می‌شود.

کاربرد این ماده در صنایع غذایی به عنوان عامل ژله کننده، ویسکوز دهنده و افزایش غلظت، پایدارکننده و عامل حفظ رطوبت، عامل کرد کلدینگ و چسباننده می باشد. از مصارف گوارگام می توان به تولید بستنی، نوشیدنی، عصاره شیرهای طعم دار ،شیرکاکائو، پودینگ، مربا، ژله، نان، بیسکویت، سوسیس، ژامبون، مایونز، ماکارونی و….. نام برد. قدرت قوام دهندگی گوارگام توسط واحدی به نام ویسکوزیته مشخص می‌شود که معمولا در بازار از ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ موجود میباشد.