مالتودکسترین

مالتودکسترین یک پلی ساکارید است که به عنوان افزودنی مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده از نشاسته توسط هیدرولیز جزئی تولید می شود و معمولا به عنوان یک پودر خشک هیروسکوپیک یافت می شود. مالتودکسترین به راحتی قابل هضم است، به سرعت به عنوان گلوکز جذب می شود و ممکن است به نسبت متوسط ​​یا شیرین باشد (بسته به درجه پلیمریزاسیون).

این ماده معمولا برای تولید نوشابه و آب نبات استفاده می شود. همچنین می تواند به عنوان یک عنصر در انواع دیگر پردازش یافت شود.

ساختار

مالتودکسترین شامل واحدهای D-گلوکز در زنجیرهای متغیر است. واحدهای گلوکز عمدتا با پیوند های گلیکوزییدی α (۱ → ۴) مرتبط هستند. این ماده به طور معمول از ترکیب زنجیره ای تشکیل شده است که طول آن از ۳ تا ۱۷ واحد گلوکز متفاوت است.

مالتودکسترین ها توسط DE (معادل دکستروز) طبقه بندی می شوند و دارای DE بین ۳ و ۲۰ هستند. مقدار DE بالاتر، زنجیره های گلوکز کوتاهتر، شیرین بودن بالاتر، حلالیت بالاتر و مقاومت به حرارت پایین تر دارد. بالاتر از DE 20، کد CN اتحادیه اروپا آن را شربت گلوکز می نامند؛ در DE 10 یا پایین تر از آن کد ماتالودکسترین را به عنوان دکسترین طبقه بندی می کنند.

تولید
مالتودکسترین می تواند از هر نشاسته ی آنزیمی باشد. در ایالات متحده، این نشاسته معمولا ذرت است؛ در اروپا، استفاده از گندم معمول است. در اتحادیه اروپا، این ماده غذایی وقتی حاصل از گندم باشد، از برچسب زنی معاف است، همانطور که در ضمیمه دوم دستورالعمل  EC 1169/2011 آمده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *