تأثیر ویتامین C پس از مصرف یک دوره بر بازیکنان فوتبال 

اثرات استفاده از ویتامین C بر بازیکنان فوتبال

مکمل ویتامین C و E و درد عضلانی تأخیری ناشی از ورزش  

امروزه افراد بیشتری برای بهبود سطح تناسب اندام خود به ورزش می‏پردازند. به موازات این روند، متخصصان تغذیه ورزشی نیاز به تکنیک‏های مختلف تغذیه برای حل چالش‎های سازگاری متابولیک در علاقه مندان به ورزش را بیشتر می‎دانند. به همین دلیل است که به تحقیق درباره تاثیر موادی همچون اسید آسکوربیک بر دردهای عضلانی روی آورده‌اند. درد عضلانی تأخیری (DOMS) یک پدیده آبشاری با پیامدهای منفی هم برای افرادی است که از نظر بدنی فعال هستند.

اثرات استفاده از ویتامین C بر بازیکنان فوتبال

و هم برای افرادی که برای مدت طولانی غیرفعال بوده‏اند و می‏‌خواهند به ورزش حرفه ای بازگردند، به رژیم‏های تمرینی بازگردند، یا به سادگی سطح خود را بهبود بخشند. DOMS درد و سفتی است که چندین ساعت پس از ورزش شدید یا غیرعادی احساس می‎شود. درد عضلانی ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از ورزش شروع می‎شود، ۲۴ تا ۷۲ ساعت بعد به اوج خود می‎رسد و پنج تا هفت روز طول می‎کشد. DOMS به عنوان یک آسیب کشیدگی عضلانی درجه ۱ در نظر گرفته می‎شود و باعث جلب توجه محققانی شده است که روی رمزگشایی علت آن و یافتن راهی برای حل این مشکل تمرکز کرده‎اند.  

اگرچه توضیح واحدی برای مکانیسم پاتوفیزیولوژیک زیربنایی DOMS وجود ندارد، یک نظریه آسیب فراساختاری به فیبرهای عضلانی را برمی‌‎انگیزد، که منجر به آپوپتوز و تخریب بیشتر این سلول‌های پروتئینی می‎شود. چنین آسیب ساختاری سارکومر می‎تواند مربوط به جذب سلول‎های پاسخ التهابی مانند نوتروفیل‎‌ها، ماکروفاژها و سیتوکین‎‌ها باشد که توسط غلظت بالاتر کلسیم در کانال‎های یونی عضله اسکلتی ایجاد می‎شود. این امر تقاضای بیشتری بر روی بافت همبند، همراه با افزایش تحریک بدون پایان و فشار توسط گیرنده‎های مکانیکی دارد. این آبشار می‎‌تواند مسئول حساسیت و درد شدید عضلانی باشد که توسط DOMS ایجاد می‎‌شود. مطالعات دیگر نشان داده‌اند که DOMS ممکن است با سایر پاسخ‌های عضلانی به ورزش مانند التهاب، آسیب، درجه حرارت بالا، اسپاسم، سطوح اسید لاکتیک و آسیب بافت همبند مرتبط باشد. 

علت دردهای عضلانی در هنگام ورزش 

محققان همچنین دریافته‌اند که انتشار گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) مرتبط با استرس اکسیداتیو در پاسخ به فعالیت بدنی یکی از شایع‌ترین علل DOMS است. ورزش غیرعادی با افزایش میزان استرس اکسیداتیو، و پیشی گرفتن از ظرفیت آنتی اکسیدانی، درد شدید عضلانی ایجاد می‎کند. یکی از رویکردهای این مشکل بر مکمل (SUP) با آنتی اکسیدان‎های رژیمی مبتنی بر توانایی شناخته شده آنها در تثبیت این رادیکال های آزاد و ROS تولید شده توسط مکانیسم‌های استرس اکسیداتیو بدن متمرکز شده است. 

در حالی که مدت‌ها مشخص بود که غلظت بالای رادیکال‌های آزاد منجر به آسیب اکسیداتیو می‌شود، اخیراً نشان داده شده است که افزایش سطوح ROS ناشی از ورزش نیز نقش فیزیولوژیکی دارد. ROS و گونه‌های نیتروژن فعال (RNS) به‌عنوان پیام‌رسان‌های مولکولی از طریق برهمکنش‌هایشان با پروتئین‌های حساس به اکسیداسیون و کاهش که فرآیندهایی مانند حساسیت به انسولین، سیگنال‌دهی فاکتور رشد، اتساع عروق و پاسخ ایمنی را تنظیم می‌کنند. علاوه بر این، شواهد فزاینده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد هر دو گونه رادیکال نیز در سازگاری با ورزش از طریق اعمالشان به عنوان سیگنال‌هایی که بیوژنز میتوکندری، دفاع آنتی‌اکسیدانی و هیپرتروفی را تعدیل می‌کنند، نقش دارند. 

اثرات استفاده از ویتامین C بر بازیکنان فوتبال

نقش ویتامین C یا اسید آسکوربیک در عملکرد ورزشی 

اسید اسکوربیک دارای خواص آنتی اکسیدانی است، زیرا به طور مستقیم با رادیکال‎های آزاد در تعامل است و قادر به کاهش پراکسیداسیون لیپیدی است که باعث آسیب غشای سلولی می‎شود. آسکوربیک اسید همچنین قادر است پراکسیداسیون لیپیدی را به حداقل برساند و از انتشار چرخه های جدیدتر رادیکال های لیپیدی جلوگیری می‎کند. هر دوی این ویتامین‎‌ها به عنوان آنتی اکسیدان‎های مستقیم با تنظیم سطوح ردوکس از طریق پاکسازی ROS عمل می‎کنند.

چندین متاآنالیز و بررسی‎های سیستماتیک اثرات DOMS سایر ویتامین‌ها به جز VitC و VitE و همچنین ترکیب آن‌ها با سایر آنتی اکسیدان ها و اثرات آنها را تجزیه و تحلیل کرده‎اند. با این حال، بررسی‌ها نشان می‌دهد SUP با برخی آنتی‌اکسیدان‌ها می‌تواند راه‌حلی برای مشکل درد عضلانی (MS) باشد. با این حال نیاز به مطالعاتی است که شامل SUP با VitC و/یا VitE در ترکیب با یک پروتکل ورزشی غیرعادی برای ارزیابی این احتمال است که این مداخله می‌تواند به کاهش DOMS و MS در افراد سالم کمک کند. هدف از بررسی سیستماتیک تجزیه و تحلیل اثرات احتمالی SUP مزمن و/یا حاد با VitC و/یا VitE بر DOMS و MS بود که به عنوان یک عارضه جانبی ورزش در جمعیت های سالم ورزشکاران، و همچنین فعالیت بدنی فعال و غیرفعال ایجاد می‎شود.  

اثرات مکمل ویتامین C و E در بازیکنان حرفه ای فوتبال تحت تمرین منظم 

تمرین ورزشی باعث افزایش تولید رادیکال‎های آزاد می‎شود که به طور بالقوه منجر به افزایش آسیب عضلانی می‎شود. ویتامین‌‎های C و E آنتی اکسیدان‎های شناخته شده ای هستند که ممکن است از آسیب سلول‎های عضلانی جلوگیری کنند. در یک تحقیق تعیین اثرات این ویتامین‎‌های آنتی اکسیدانی مکمل بر نشانگرهای استرس اکسیداتیو، آسیب عضلانی و عملکرد بازیکنان نخبه فوتبال بود. ده بازیکن مرد جوان فوتبال به دو گروه تقسیم شدند. گروه مکمل (۵=n) در طول فصل قبل از مسابقه (گروه S) روزانه مکمل ویتامین C (اسید آسکوربیک) و E دریافت کردند، در حالی که گروه دارونما (گروه PL، ۵=n) یک قرص حاوی مالتودکسترین دریافت کردند.

هر دو گروه بار تمرینی یکسانی را در دوره تمرینی سه ماهه پیش فصل انجام دادند. آنزیم‎های آنتی اکسیدانی گلبول‎های قرمز گلوتاتیون ردوکتاز، کاتالاز و مشتقات کربونیل پلاسما هیچ گونه تغییر معنی‎داری در بین گروه‎های آزمایشی نشان ندادند. به طور مشابه، نشانگرهای سطح تناسب اندام در بین گروه‌های آزمایشی تفاوتی نداشت. با این حال، گروه S پراکسیداسیون لیپیدی و سطوح آسیب عضلانی کمتری را در مقایسه با گروه PL در مرحله پایانی فصل قبل از مسابقه نشان دادند (۰۵/۰p<).  

در نتیجه: 

داده‌ها نشان داد که مکمل‌های ویتامین C و E در بازیکنان فوتبال ممکن است پراکسیداسیون لیپیدی و آسیب عضلانی را در طول تلاش‌های با شدت بالا کاهش دهد، اما تأثیری روی افزایش عملکرد ندارد. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *