مالتودکسترین

مالتودکسترین ها به عنوان یک منبع گلوکز احساسات تنشی را افزایش می دهند.

این کاملا مشخص است که هر قدر بتوانید اشتهای خود را کنترل کرده و بیش از حد لازم غذا مصرف نکنید، وزن تان کمتر شده و تناسب اندام بهتری خواهید داشت. اشتها به طور کلی یک پدیده روانشناختی و فیزیکی است. مثلا اشتهای بسیاری از افراد تحت فشارهای روحی، استرس و یا کلافگی ممکن است بیشتر شود. از طرفی دیگر گاهی اوقات ممکن است از سر عادت به صرف غذا در یک زمان خاص و بدون توجه به اینکه آیا واقعا گرسنه ایم یا خیر، سراغ غذا برویم.

علاوه بر این، بیشتر مردم در مقابل غذاهای پرنمک، شیرین و یا پرچرب از خود ضعف نشان داده و اشتهایشان چند برابر می شود. بنابراین، فراموش نکنید که اگر دست از این غذاهای ناسالم برندارید و اشتهای خود را در مقابل آنها کنترل نکنید، به طور حتم دچار اضافه وزن شده و سلامتی خود را به خطر می اندازید.

تفاوت هایی در تولید و ترکیب و مقدار مواد غذایی وجود دارد که باعث ایجاد تنوع در غذاها می شوند. به منظور پتانسیل رسوب، مواد مغذی به طور کلی به شرح زیر طبقه بندی می شوند:

پروتئین> CHO> چربی

مالتودکسترین ها به عنوان یک منبع گلوکز احساسات تنشی را افزایش می دهند. برای آزمون این فرضیه، اثرات مصرف سوپ با مالتودکسترین اضافه شده در ترکیب غذا و امتیاز گرسنگی در ۲۴ داوطلب مرد مورد بررسی قرار گرفت. این سوپ نسبت به یک سوپ بدون مالتودکسترین، که دارای خواص حسی همسان بود، مورد مقایسه قرار گرفت. مصرف سوپ ها ۳۰ دقیقه قبل از ناهار انجام شد و شرایط مقدماتی برابر بود. جالب توجه است که مصرف غذا در ناهار پس از تزریق مالتودکسترین به میزان قابل توجهی با ۷۷ گرم (۴۰۷ کیلوژول) کاهش می یابد و این کاهش مصرف با کاهش قابل توجهی در میزان خوردن همراه است. و میزان رضایتمندی کامل در شروع غذا بعد از مصرف مالتودکسترین، بیشتر بود. این نتایج حاکی از آن است که مصرف غذی حاوی مالتودکسترین ممکن است باعث کاهش خواست غذا یا کاهش اشتها شود، با مکانیسم هایی که هنوز مشخص نشده اند.

پتانسیل اظهارنظر در مورد مزایای مرتبط با مواد تشکیل دهنده یا ترکیب محصول بستگی به مقررات غذایی در کشورها دارد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *